NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Geçtiğimiz bölümde Ryo, basketbol oynarken sakatlanmıştı.
Hana da iyileşme sürecinde ona destek oldu.
-Evet. -Ayağına buz koydu, yemek yaptı.
İyi bir etki bırakmak için elinden geleni yapıyordu.
Ama ne olduklarını anlamak istiyorum
-ve bu konuda yardımına açığım. -Peki.
"Senden hoşlanıyorum." haricinde her şeyi söyledi.
Her şeyini ortaya koyuyor.
Ama Ryo zor bir dönemden geçtiği için...
-Aynı şekilde tepki vermesi zor. -Çünkü sakat.
Bu itiraf biraz fazla hızlı oldu.
Panikledi galiba.
Yurt dışında fazla vakit geçirdiğimiz için
yaşadıklarımız birbirine çok benziyor.
Ayrıca maddi anlamda istikrarlı olması da hoşuma gidiyor.
Eski sevgilime inanılmaz benziyorsun.
Göz kırpışınız benziyor sanırım.
Eski sevgilisine benziyormuş...
Bu hamlenin çok etkili olduğunu kabul etmek lazım.
Göz kırpışınız...
-O kadar benziyor olabilir mi? -Gerçekten?
Herkes aynı şekilde göz kırpıyor yani.
Çok dikkatli bakıyor olmalı.
-Tam üstüne bastın. -Değil mi?
Ryo'yu beğendiğini göstermek istiyor.
-Epey ilgileniyor. -Ryo'ya, onu radarına aldığını
göstermek istiyor değil mi?
Vay be. Yenilmez şampiyon Rusya.
Bütün ülke mi?
-Adamlar çelikten yapılmış. -Çok dayanıklılar.
Yani liderleri ayıya biniyor yahu.
Yok, kaplana. Tabii ya. Hem de fotoğraf çekecek kadar uzun süre.
-Resmen farklı bir türler. -Kesinlikle.
Tupas da Emika'yı oyun odasına götürdü.
Aslında epey iddialı bir çocuk.
Yesterday'i izlemeyi çok istiyorum.
Ne zaman istediğini söyle, ben de gelirim. Belki yemeği de
-o gün yeriz. -Harika olur.
Emika, onunla çıkmayı düşünebileceğini söylüyor.
Kai de Vivi'yi çömlek temalı bir randevuya davet etti.
Çok eğlenir gibi görünüyorlardı.
Ama kilit nokta, hemen öncesindeki sohbet.
-Kızların odasında. -Evet, önceki gece.
Vivi, Ryo ile çıkmayı tercih ediyormuş.
Bunu söyledikten sonra Kai ile yaptıkları planı unutmuş gibiydi.
Konuşmuştuk tabii ama bu kadar çabuk olmasını beklemiyordum.
-Çok heyecanlı. -Haydi gidelim.
-Hava çok güzel. -Doğru.
"Bugün mü demiştik? Tabii, neden olmasın?" der gibiydi.
Gitmesi gerekmese gitmezdi bence.
Tepkisinden onu anladım.
Ama Kai ısrar etti.
Son sahnede Vivi'nin yaptığı köriyi yiyorlardı.
-O sırada Hana geldi. -Ve sonra...
-Ne oldu? -Hiç. Sohbet edelim mi biraz?
İkimiz mi? Olur.
-Bunu sen mi katladın? -Evet.
-Şu hâle bak. -Ne olmuş?
Bu onun için çok zor olmalı.
Bu çok fazla. Vivi, insanları nasıl etkileyeceğini doğuştan biliyor.
Bir çaba harcaması gerekmiyor.
Bir iş çevirir ya da manipülasyon yapar gibi görünmüyor.
-Kızın doğası böyle, çekici. -Çok doğru.
Hana'yı da üzen bu zaten.
-Kendisinin böyle olamaması mı? -Yani...
Vivi alımlı olmak için çabalasaydı
Hana onu ciddiye almazdı.
Ama kızın tatlılığı karşı konulmaz.
-Anladınız mı? -Fark burada.
-Kız doğuştan böyle. -Ryo da buna bayılıyor gibi.
Sakatlık yüzünden Ryo'nun modu düşmüştü.
Rakibinizin, böyle bir durumda bile onu gülümsetebildiğini düşünsenize.
-Çok zor. -Doğru.
Ama bence Kai onu neşelendirecek.
Komedyenimizin yeteneklerini göreceğimiz için çok heyecanlıyım.
Susun! Kesin şunu.
-Çocuğa yüklenmeyin. -İzleyelim haydi.
28. HAFTA
-Oyun odası daha mı iyi? -Evet.
İLGİ AÇLIĞI
Hiç gitmiş miydin?
-Hayır. -Bu ilk seferin mi olacak?
-Ben göstereyim. -Teşekkür ederim.
Evet, hâlâ buradalar.
Bence bu hiç kokmuyor.
-Şu? Belki. -Bu.
Buraya ilk kez geliyorum.
-Demek oyun odamız bu. -Beğendin mi?
Çok geniş. Güzelmiş.
Ne var ne yok?
Şimdi, benim... Nasıl desem? Birine karşı...
-...özel şeyler... -Evet?
Onunla nasıl iletişim kuracağımı bilmiyorum.
Bu eve gelmemin bir nedeni de
aşk ve ilişkiler konusunda fazla deneyimimin olmaması
ve bunu düzeltmek istememdi.
Geçmişteki gibi devam edemeyeceğimi biliyordum.
Kendimi büyümek için zorluyor, elimden geleni yapıyordum.
Buna ağladığıma inanamıyorum.
Bunda yanlış bir şey yok.
-Çok normal bence. -Kendimi zavallı hissediyorum.
-Herkes böyle şeyler yaşar. -Öyle mi? Neyse...
-Mesele Vivi... -Evet?
O geldiğinden beri ben biraz...
Eve geldiğimden beri bu konuda epey mesafe kat ettiğim hâlde
onun iletişim becerisi benimkinden kat kat ileride.
İkisi arasında sohbet kolayca akıyor.
Zaten bunu fark ettiğim için kendimi yeterince kötü hissediyordum.
Bir de baş başa sohbet etmeye gittiklerini gördüm.
Ve ben...
Neden bu kadar ağladığımı bilmiyorum.
Bu kadar üzüldüysen onu gerçekten seviyor olmalısın.
Evet...
Hayal kırıklığına uğradım.
Elimden geleni yaptım ama yetmedi.
Anladım...
Ryo'nun bana o gözle bakmadığını
anlamıştım zaten.
Ama bunun yüzünden pes edersem hiçbir şeyin değişmeyeceğini
ve büyüyemeyeceğimi biliyordum.
O aynı şeyleri hissetmese de
elimden geleni yaparak beni biraz olsun sevmesini sağlarım sandım.
Ama kalbim...
O kadar acı çekiyorum ki pes etmek istiyorum.
-Neden? -Bunu kaldıramıyorum.
Bugünkü randevunuz nasıldı?
Eğlenceli... Randevu muydu ki o?
Altı üstü çömlek yaptık.
-Çömlek mi? -Evet, hepsi bu.
-Çömlek yapmak çok... -Evet. Bu randevu anlamına gelmiyor.
-Sırf baş başa takıldınız diye. -Değil mi? Bence de.
-Sadece... -Takıldınız mı?
Arkadaş olarak.
-Platonikti. -Evet.
-Anlıyorum. -Evet.
Benim vaktim değerli, hatta belki biraz fazla değerli.
Ama zamanımı neyle, kimle değerlendirmek istediğimi bilmek
benim için çok önemli.
Ben de böyleyim.
Şu an 26 yaşımdayım ve yakında evlenmek istiyorum.
O yüzden "Bu kadınla çıkmak ister miyim?" yerine
"Bu kadın çocuklarımın annesi olabilir mi?" diye düşünüyorum.
Anlıyorum.
Ben de benzer şekilde düşünüyorum.
Aceleyle bir ilişkiye başlamanın
vakit kaybı olduğunu düşünürüm mesela.
-Doğru. 24 yaş için epey olgunsun. -Zamanımı...
Genç olduğu hâlde senin kadar aklı başında birini hiç görmemiştim. Harikasın.
Vivi'nin doğal bir cazibesi var.
Ryo ile çok iyi anlaşıyor.
Yani harika bir kimyaları var bence. Görür görmez anlayabiliyorum.
Epey aşikâr. Onlar da hızla
birbirlerine çekildiklerini hissediyordur.
-Evet... -Yani bu da var.
Anlayabiliyorum.
O yüzden şimdi ona hislerimi söylersem beni reddetmesinden
ya da onu rahatsız edici bir duruma düşürmekten korkuyorum ve...
Onun ne yapacağını düşünmek senin görevin değil.
-Gerçekten mi? Ama... -Ona söylemek istiyorsan...
Hislerini açıklarsan ve işler istediğin gibi gitmezse
yapabileceğin pek fazla bir şey kalmıyor.
Ama bu tecrübeden faydalanarak biraz daha olgunlaşabilirsin.
Evet...
-Belki de denemeliyim. -Evet.
Reddederse
omuzlarımdan büyük bir yük kalkar gibi hissediyorum.
Sende
çok özel bir şey var.
Evet...
Ve seni tüm iyi yönlerinle sevecek birini bulacaksın.
Ya sen? Hoşlandığın biri var mı?
Hoşlandığım mı?
Vivi ile çıktım
ve dürüst olması, kendi gibi olması hoşuma gitti.
Öyle biriyle olmak benim de kendim gibi olmamı sağlıyor.
Olamaz. Söylediklerim için özür dilerim.
-Sorun değil. -Ama...
Ona olan hislerim, söylediklerinle değişmeyecek.
Ama değişik bir sürpriz oldu. Belki farklı şekilde ifade edilebilirdi.
Ben biraz karamsarımdır, o yüzden dediklerimi dikkate alma.
Ben biriyle güzel vakit geçirdiğimde onu daha çok görmek istiyorum.
Yokken daha çok özlüyorum.
O yüzden sen de eğlenceli anlar yaratmaya odaklanabilirsin.
Ben sürekli onu uzaklaştırmamaya odaklandığımdan eğlenmeyi unutuyorum.
-Fazla düşünüyorsun, değil mi? -Evet.
Ona nasıl
çıkma teklif edeceğimi bilmediğimden birlikte yemek yemeyi önerdim.
Ama sonra ne yapacağımı bilemedim ve hâliyle bir sonuca bağlanmadı.
O planı gerçekleştirmen lazım.
Şimdi pes edersem gelişemem.
Bir kez daha deneyeceğim. Denemek istiyorum.
Evet, bence bu çok iyi fikir.
Boş günlerinde ne yaparsın?
Sinemaya gitmeyi severim.
-Ya da müzeye. -Vay.
Müze demek. Yokohama'da Yokohama Sanat Müzesi var.
Hiç gitmedim. Ben genelde Ueno Kraliyet Müzesine gidiyorum.
Roppongi'deki Mori Sanat Müzesine de.
-Ueno favorim ama. -Tek mi gidiyorsun?
-Genelde. -Anladım.
Böylece istediğim gibi gezebiliyorum.
Seni Yokohama'daki müzeye davet edecektim.
Ama tek gitmek çok daha iyi.
-Bence de. -Evet.
Ama seninle gitmeyi deneyebilirim.
Yokohama'daki müzeyi görmek isterdim.
-Ben de hiç gitmedim. -Gerçekten mi?
Şu anda ne sergisi var?
-Bilmiyorum. -Merak ettim.
-İlginç bir şeyse kesin gidelim. -Tabii.
Ben de böyle şeyleri çok severim.
LINE hesabındaki fotoğrafın kolyeme çok benziyor.
Onun anlamı ne? Baş harfimi mi takıyorsun?
Kendini bu kadar önemseme.
-O nereden çıktı şimdi? -"Kendini bu kadar önemseme."
"R" ne anlama geliyor?
Öncelikle soyadım "R" ile başlıyor.
-Peki. -Evet.
Ayrıca eskiden hoşlandığım çocuğun da
soyadı "R" ile başlıyordu.
Unutamadın mı?
Hayır, artık geçmişte kaldı.
-Yani artık "R", Ryo anlamına geliyor? -Belki zamanla öyle olur.
Çekilmez oldum.
-Vay be. -Ne zamandır benimle mi ilgili diye
düşünüp duruyordum.
-Senin için mi sandın? -Evet.
-Başından beri? -Evet.
Terrace House'a sana yakın olmak için geldiğimi mi sandın?
Evet.
Şaka yapıyorum. Tabii ki öyle bir şey düşünmedim.
Rusya için olduğunu sanmıştım.
Rusya'nın "R"si? Evet, bildin.
Ben de Japonya için bir "J" alayım.
-Hayır, "V" almalısın. -Ne?
-Sana bir tane "V" alayım. -Hediye olarak mı?
Evet.
-Uyumlu olsunlar. -Delisin.
İnanılmaz.
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
KAI KOBAYASHI, 25 KOMEDYEN ADAYI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
TUPAS JOHNKIMVERLU, 22 KİŞİSEL ASİSTAN
VIOLETTA RAZDUMINA, 24 MODEL
Yarın alışverişe çıkarım.
-Buradaki alışveriş merkezinde mi? -Tabii, kesin vardır.
-Kendim için yemek yapmayı çok sevmem. -Öyle mi?
-Yani bazen... Ev yemeği istiyor canım. -Ama bazen tembelleşiyorsun?
Sürekli aynı şeyi yapıyorum. Bugün yediğin şey mesela.
Somon sashimi ile avokadoyu karıştırıp biraz susam ekliyorum.
-Ve ponzu. -Ponzu sever misin?
Bayılırım.
Kafama dikip içebilirim.
Bilmiyorum.
Ben de çok severim.
-Yalan söylüyorsun. -Ciddiyim.
-Bayılırım. -Yani...
-Bence ben daha... -Gerçekten diyorum.
-Kes şunu. -Kardeşimi ara, söylesin.
Sen de arkadaşlarımı ara, onlar da sana söylesin.
-Pirinci sadece ponzu'yla yer misin? -Tabii ki, her zaman.
Favorim çiğ yumurta ve ponzu'yla yemek ama.
Çiğ yumurta ve ponzu mu? Soya sosu değil yani.
Kesinlikle ponzu.
-Aji Pon mu? -Aji Pon...
En çok Aji Pon'u mu seviyorsun?
-Aji Pon ne ki? -Büyük bir ponzu markası.
Şu şey olan...
-Sarı kapaklı olan, değil mi? Tamam. -Evet, o Aji Pon.
-Adını bilmiyor muydun? -Hayır.
-Ben biliyordum. -Vay canına.
Aferin.
O hareketini kaydedebilir miyim?
-Hayatta olmaz. -Lütfen? Tekrar yap.
-Neden? -Lütfen. Benim için.
Yapmak zorundasın. Çok tatlıydın.
Haydi.
Ponzu'yu bilir misin?
-Bir daha. -İkinciye yapmam.
-Neden? -Neden yapacakmışım?
Çünkü çok tatlı.
Çektim. Oley.
-Bundan nefret... -Ben bayıldım.
Ne yapıyorum ben?
Neden bu kadar takıldın ki? Baksana.
İğrenç.
-Hiç de değil. -Öyle mi?
-Hiç. -Bunu duyduğuma sevindim.
Sabah için biraz pilav yapayım.
-Belki dolapta vardır. -Epey var.
Emika yedikten sonra kalmaz ama.
Öyle mi dersin? Bir dakika.
Ben bakayım.
Körin enfes olmuştu bu arada.
Teşekkür ederim.
-Epey kalmış. -Ne kadar?
Yani... Senin için
-bir tabak çıkar sanırım. -Bence de.
Emika aç olur mu, bilmem.
Ne olur ne olmaz diye biraz daha yapsam mı? Öyle yapalım.
Sen bırak, ben yaparım. Sen yatağa git.
-Hayır, sen dinlen. Otur şöyle. -Sen yorulmadın mı?
İyiyim ben.
-Hayır, değilsin. -Neden yemeğimi sana yaptırayım?
Çünkü hoşuma gider.
Pilav yapmak mı hoşuna gider?
Senin için yapmak gider.
Ne?
-Kimse bu kadar iyi olamaz. -Nedenmiş?
Önemli bir şey değil ki.
-İzin vermeyecek misin? -Gerçekten sorun değilse olur.
-Benim için bir zevk. -O zaman...
-Tabii ki. -Teşekkür ederim.
Sen otur. Hatta...
-Git ve yat. -Emin misin?
-Evet. Geç oldu zaten. -Gece yarısı olmuş.
-Tahmin etmiştim. -Tamam o zaman.
-Tekrar sağ ol. -Ne demek. Görüşürüz.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Minnettarım. -Hiç önemli değil.
Pirinç bu kadar erotik yıkanır mı?
Çok enteresan...
-Tanrım... -Gördün mü Tokui?
-Tokui. -Tokui!
Tokui, gördün mü?
-Favori senaryon! -Tam isabet.
Buna bayılırdı.
-"İşler kızışıyor." derdi. -Bunu söylediğini duyabiliyorum.
Uzun zamandır gördüğümüz en iyi sahne.
-Kaderleri bu sanki. -Üst düzey bir flört izlemeye değer.
Olay onların üst seviye olması değil. Aralarındaki uyum mükemmel.
-Evet. Oyun oynamıyorlar. -Hem de hiç.
Gerçekten uyumlular.
-Evet. -Hayata bakış açıları çok benziyor.
-İlk andan beri mükemmeller... -Hana'nın biraz geri çekilmesi gerekiyor.
-Doğru. -Sabırla beklerse
bu tutku alevlenip bir anda sönebilir.
-Mümkün değil. -Hiç sanmıyorum.
Japonya ve Rusya arasındaki ilişki hiç bu kadar iyi olmamıştı.
-En önemlisi bu. -Değil mi?
Evin planına bakarsak aşağıda konuşulan her şey,
yukarıdan duyuluyordur bence. Değil mi?
Ama o ikisi bu kadar yakın olmaya devam ederse
Hana da durumu fark edip Ryo'ya olan hislerinden vazgeçebilir.
Bu da büyümenin önemli bir parçası.
Ama bu çok acımasız bir ders. Ben bunu görsem
"Tanrım... Yumulun haydi." derim.
-Haklısın. -Öyle derim.
Orijinalinden daha tatlı söyledin.
"Lütfen, yumulun."
Kim bunu tahmin edebilirdi ki?
-Her şey ışık hızında ilerliyor! -Kimin ne yapacağı belli olmuyor.
Vivi artık çekinmeden hamle yapmaya başladı.
İlgisini açıkça belli ediyor.
-Sütyeni de açmış. -Öyle mi?
Kesinlikle.
Engel kalkınca yolla beraber sütyen de mi açılmış?
Aralarında gerçek bir çekim olmasa Ryo da
-"O Ryo'nun 'R'si değil mi?" diyemezdi. -Kesinlikle.
-Sınırı aşmış olurdu. -Doğru.
-Birbirlerinden çok hoşlanıyorlar. -İtiraf etmelerine bile gerek yok.
-Hem de hiç. -Kendiliğinden bir çift hâline gelecekler.
-İşi çoktan pişirdiler. -Pişirdiler mi?
-Emin olabilirsin.
Bunca zamandır piksellenmemiş müstehcen görüntüler mi izliyorduk?
-Evet. Sen de görmedin mi Shochan? -Vay be.
-Gözlerime inanamadım. -Bak? Biliyordum.
O yüzden heyecanlandığını söyledin.
-Gizleyemedim. Kesinlikle müstehcendi. -Bence de.
-Resmen seks yaptılar. -Ben de bu yüzden heyecanlandım.
Islanmış pirinçleri izlerken hiç bu kadar uyarılmamıştım.
Kendine hâkim ol.
Çok ileri gittin.
-"Islanmış" diyemezsin. -Pirince saygısızlık bu.
-Niye yine benim başıma patladı? -Özür dilemen lazım.
-Ben... -Torichan'dan ve pirinçten özür dile.
-Ben eğleniyoruz sanmıştım. -Çok kötüydü.
-Doğru. -"Islanmış" biraz fazla oldu.
-Torichan'a dön. -Doğru dürüst dile.
Torichan'dan ve tüm pirinç üreticilerinden içtenlikle özür dilerim.
Şimdi oldu.
Bizi besleyen pirince saygısızlık ettin.
-Nasıl böyle bir şey söylersin? -Tokui...
Sen olmadan yapamıyorum.
Tokui!
-Tokui, beni duyuyor musun? -Tokui...
-Tokui. Eve dön. -Ben o kadar güçlü değilim.
Müstehcen şakalarda tecrübem yok.
ÖĞLEDEN SONRA 1.00
Bunu köriyle birlikte mikrodalgada ısıtayım mı?
Pilav da soğuk.
Isıtırım.
-Yağda yumurtayı da koyacak mısın? -Hayır, o lastik gibi olur.
-Öyle mi? -Evet.
-Ben bugün çalışmıyorum. -Öyle mi?
Ne güzel.
-Boş günlerin oluyor mu? -Evet, bugün boş.
Düzenli olarak boş günün var mı?
Kıymetli bir dinlenme günü?
-Gerçekten çok kıymetli. -Tabii.
Yarın yine çalışacağım.
Arabaya atlayıp
yemeğe gidelim mi Emika?
-İşin var mı? -Güzel bir plana benziyor, değil mi?
-Yok. -Yemek yedin mi?
Yemedim.
-Tam olarak yemek üzereydim ama. -Harika zamanlama.
Seve seve bekleyebilirim.
Bu da Kai'ye kalır.
Henüz yememiş olmana çok sevindim gerçekten.
Gerçekten mi? Şüpheyle beni mi izliyordun?
Tabii ki.
O kadar açım ki şunu yiyiverecektim.
Nereye gidiyorsunuz?
-"Arabaya atlayalım." mı dedin sen? -Evet.
Belki Shinokubo ya da o civarda bir yerlere gideriz.
Baharatlı yemek sever misin?
-Efendim? -Bayılır.
Baharat mı? Bayılırım.
-O zaman Shinokubo'ya gidelim. -Olur.
Süper. Çok heyecanlı.
Eğlenceli olacak. Ben gidip hazırlanayım.
Hana, o yağda yumurtayı sen ye.
Tamam.
-Umarım haddimi aşmamışımdır? -Rica ederim.
Çıkmamıza izin verdiniz.
-"Çıkmanıza izin vermek" mi? -Sana izin mi veriyoruz?
Böyle deyince çok resmî oldu.
EMIKA İLE YEMEĞE GİDİYORUZ. -TUPAS
-Biz çıkıyoruz. -İyi eğlenceler. Görüşürüz.
-Jaguar kullandığın için gergin misin? -Hem de nasıl.
Kendi paramla buna asla binemezdim.
Okulda hiçbir zaman popüler olmadım.
Ama senin ne kadar popüler olduğunu
-tahmin edebiliyorum. -Bunu çok duyuyorum.
İnsanlar belki de, kıyafetlerim göz alıcı olduğu için böyle düşünüyor.
Ama aslında... Antisosyalim diyemem
ama ilgi odağı olduğum da nadirdi.
-Şaşırdım. -Beklemiyordun, değil mi?
-Evet. -Böyle düşünen ilk insan değilsin.
Lisedeki hâlime
şöyle demek isterdim.
"Şu anda popüler değilsin belki
ama sıkı çalışırsan böyle havalı bir arabaya binebilirsin,
hem de güzel bir kadınla birlikte."
Popüler bir kızla arabaya atlayıp
-gezeceğini mi söyleyeceksin? -Evet.
Çok komik.
SHINOKUBO, TOKYO
Sanırım Shinokubo'ya ilk kez geliyorum.
-Çok acıktım. -Ben de.
Köriyi iyi ki yememişim.
-Benim yüzümden kaçırdın, özür dilerim. -Önemli değil, dün yemiştim.
Birkaç saniye geciksem yemeye başlayacaktın.
-Burası. -Bu mu?
KANTON ANILARI
-Buyur lütfen. -Teşekkür ederim.
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
-Harika görünüyor. -Enfes görünüyor.
Haydi yiyelim.
Süper.
Kimchi ile iyi gider bu.
-Ne diyeceğim, biliyor musun? -Efendim?
"Çok güzel."
Üç aydır Terrace House'ta yaşıyorsun.
Birine âşık olmak istiyor musun?
Aşkı bulmak
şu anki en büyük isteğim.
Bir süre önce evden ayrılmayı düşünüyordum.
-Neden? -Ama daha aşkı bulamadım.
Bu yüzden de umudumu kaybetmeyip kalmaya karar verdim.
Kalmak istemene neden olan biri var mı?
Potansiyel gördüğüm biri vardı aslında, ondan kaldım.
İnsanların birçok yönünü, ancak birlikte yaşarken
keşfedebiliyorsun.
Doğru.
Bu sabah
makyajsızdın.
Dikkatimi çekti.
Görünüşüme daha çok güvensem bu kadar makyaj yapmazdım ama...
Güvenmiyor musun?
-Hem de hiç. -Niye ki?
Bu biraz zor. Söz konusu kendim olunca negatif düşünebiliyorum.
Bence daha çok gurur duymalısın. Yani...
Sana nasıl yaşayacağını söyleyecek konumda değilim
ama bence harika birisin ve gurur duyulacak çokça şeyin var.
Çok teşekkür ederim.
-Yemek harikaydı. -Bence de.
-Davetin için teşekkür ederim. -O şeref bana ait.
Bu değerli günü benimle paylaştığın için teşekkürler.
-Tuvalete gitmek ister misin? -Aslında...
Kalkmadan gitsem iyi olur.
Para üstünüz 400 yen.
-Gidelim mi? -Hesap ne olacak?
Ben hallettim.
-Gerçekten mi? Teşekkür ederim. -Ne demek.
Neredeyse akşam olmuş.
Hey, nasıl geçti?
Yemek hoşuna gitti mi?
Yemek mi? Çok eğlendim.
Tupas konuşkan mı?
-Sohbeti güzel yönetiyor. -Gerçekten mi?
Zaman zaman sessizleşiyoruz ama bu hiç de rahatsız edici olmuyor.
Senden hoşlanıyor gibi mi?
-Henüz erken ama... -Daha çok arkadaş gibi mi?
Sanırım beni daha yakından tanımak istiyor.
Ben de onu.
Ama harikaydı. Biriyle çıkıp böyle eğlenmeyeli epey olmuş.
Sence bir ilişkiniz olabilir mi?
Evet, kesinlikle. Bunu hayal edebiliyorum.
-Ama kim bilir? -Bakalım ne olacak?
Yeni gelenlerin tümünden maskulen bir enerji yayılıyor sanki.
AKASAKA, TOKYO
ANA INTERCONTINENTAL TOKYO
Beklediğiniz için çok teşekkür ederiz.
59. ACC Tokyo Yaratıcılık Ödülleri töreni başlıyor.
Karşınızda, Sakeru Şeker reklamlarından Lily Franky.
Öncelikle kupa ödülünü sunmak istiyoruz.
Tebrik ederim.
ACC KULİS D
Bekleme odası nerede?
Bu taraftan.
-Affedersiniz, odamız ne tarafta? -Koridorun sonunda.
TUPAS JOHNKIMVERLU, 22 DAVAO, FİLİPİNLER
8 YAŞINDA JAPONYA'YA GÖÇTÜ 2015: TOYOHASHI LİSESİNİ BİTİRDİ
2018: NIPPON TREX'TEKİ İŞİNDEN AYRILDI 2019: TOKYO'YA TAŞINDI
2019: TOKYO'DA GUNPOWDER'DA İŞE BAŞLADI 6 AYDIR İLİŞKİSİ YOK
-Soğuk su ister misiniz? -Evet.
LILY FRANKY, 56 RESSAM
Bence basman gereken orası değil.
İşte oldu.
-Çok güzel. -Buyurun.
Bir hafta, on gün kadar oldu bile, değil mi?
Doğru. Geçen Pazar taşınmıştım.
Evimi ve ofisimizi çok düzenli tutuyordun.
-Bu konuda uzmansın. -Ben...
Umarım Terrace House'u da derli toplu tutuyorsundur.
Bugün sizin evinize gitmeden önce bizimkini temizledim.
Her şeye dikkat ediyorum.
Şimdilik gözüne çarpan biri var mı?
Evet. Sorduğunuz için teşekkür ederim.
-Şimdiden mi? -O da içine kapanık.
-O da mı sessiz sakin? -Biraz...
-Fotoğrafı var mı? -Bazen çok durgun olabiliyor.
İşte bu.
"Uçuş görevlisi olmak isteyen bir üniversite öğrencisi."
Karamsar bir kişiliği mi var?
Instagram hesabına bakınca
çok popüler biri gibi duruyor.
-Evet. Çok enerjik görünüyor. -Öyle.
Fotoğraflara bakılırsa haddinden fazla arkadaşı var gibi.
Vay, bikinili pozlar.
Aslında tam tersi.
Burada çok rahat görünüyor, bikiniyle kalça sallamak falan.
Ben de bunu diyordum. Sanki...
Farklı gezegenlerden gibisiniz.
Kesinlikle.
Gerçekte çekingen olabilir ama Instagram'da epey havalı duruyor.
Ve çok büyük hayalleri var. Epey hırslı biri.
Kibire önem veriyor, belli. Kişilikleriniz tamamen zıt.
Ergenliğimde çok karamsardım, bu yüzden şimdi ikinci bir şans verilmiş
ve gençliğimi tekrar yaşıyormuş gibi hissediyorum.
Tuhaf gelebilir...
Bu çok tehlikeli bir dönemeç.
Aslında olmaması gereken bir geçmişin peşine düşersen
muhtemelen...
Duvara mı toslarım?
Bir şey olmaz aslında. Sen böyle öğreniyorsun.
Birkaç gündür sana sormak istediğim bir şey var.
Geçen gün...
-Ryo ve ben sohbet ederken... -Evet?
Önce güldüğünü sandım.
Sonra burnunu çektiğini duydum.
Aslında... Açıklayayım.
-Gülüyor muydun? -Hayır...
Gülüyor musun, ağlıyor musun, anlayamadım.
Gülmüyordum...
İkiniz o kadar iyi anlaşıyorsunuz ki...
-Olamaz. -Sanırım kıskandım.
Ne olduğunu hiç bilmiyorum. Ona ne hissettiğini sormadım.
Bana değil, sana bile âşık olabilir.
Ama değil.
-Bilemezsin ki... -Kesinlikle öyle değil.
-Bilemezsin. -İmkânı yok.
Ben şimdiden çok heyecanlı hissediyorum.
Gerçekten. O gece Ryo ile sohbet ediyorduk ya?
Bir ara tuhaf bir hareket yaptı.
Ben de video çektim.
O zamandan beri izleyip izleyip
"Çok tatlı ama ya. Nasıl bu kadar tatlı olabilir?" diyorum.
Fazlasıyla kaptırmış gibiyim.
-Ama bugün maç için deplasmana gitti. -Evet...
Bugün aldığım en üzücü haber bu.
-Ben bilmiyordum. -Neyi?
Evde olmayacağını. Onu görmek için sabırsızlanıyordum.
-Ama yokmuş. -Sık sık gidiyor böyle.
-Öyle mi? -Evet, çok oluyor.
Bu hiç hoşuma gitmedi.
-Bence de hoş değil. -Ben bilmiyordum.
Evet.
Anladım... Biraz kafam karışık gibi.
Lütfen sana karşı içimde kötü bir his olmadığına emin ol.
Ryo için de. Ben sadece kendimi eğitmeye çalışıyorum.
Umarım o karışıklık benden kaynaklanmıyordur.
-Hey. -Ben geldim.
Neler yaptın bugün?
-Çalışıyordum. -İş, öyle mi?
Eğlenceli miydi?
-İş mi? -Evet.
Her anına bayılıyorum.
-Gerçekten mi? -Tabii.
Sevdiğin işi yapmak harika bir şey.
Dünkü randevunuz nasıldı?
Emika ile yaptığınız yolculukta hiç aferin aldın mı?
Hissettiğim şey
popüler biriyle arkadaş olma heyecanı mı
yoksa gerçekten romantik hisler mi, emin değilim.
Romantikse böyle hissetmene neden olan ne sence?
Romantikse
sanırım onu gördüğüm ilk anda hissettiğim şey.
Mantıklı.
Ben birine duyduğum çekimi ancak böyle tanımlayabilirim.
Programı izlerken dikkatimi çekmişti Emika.
Tatlı ve büyüleyici bir kız. İlk anda ondan etkilenmiştim.
Ben geldiğimde hâlâ burada olmasını beklemiyordum
çünkü çoktan üç ay olmuş olacaktı.
Anlıyorum.
Yakınlardaki tren istasyonunda birkaç kadeh bir şey içtim de.
Kendimi yalnız hissediyordum.
Tokyo'ya taşındığımdan beri pek arkadaş edinemedim.
Ama burada altı kişi olup
her gün sohbet edebilmek...
Burada mutluyum.
-Öyle mi? -Kesinlikle.
Ben şimdiye dek...
...sevildiğimi hiç hissetmedim.
Etrafımdaki insanların
beni gerçekten sevdiğini yani.
Kendimi bildim bileli
ilgiye açtım. Sürekli bunun eksikliğini hissediyordum.
Hayatımda annem ve erkek kardeşimden başka kimse yoktu.
Japonya'da onlardan başka akrabam yok.
Bu yüzden Lily beni kurtardı sayılır. Babam bizi terk etmişti.
Şimdi Lily ile yemek yiyoruz.
Bazen bana yemek bile yapıyor.
22 yaşında biri için...
Babam olsaydı sanırım onunla olmak da
böyle hissettirirdi diye düşünüyorum.
Benim hiç birine güvenebilme, sırtımı dayama lüksüm olmadı.
Hiç.
Geçen gün mesela
bize verdikleri partide çok mutluydum.
Evet. Benim de çok hoşuma gitti.
Ben daha önce hiç böyle bir grubun parçası olmamıştım.
Bir kez bile.
Genelde içime kapanık olduğumu biliyorum.
Ama gerçekten hoşlandığım birini bulursam
gardımı tamamen bırakmak istiyorum.
Hey. Ne haber Tupas?
Hayırdır?
Ne?
-Sen içiyor muydun? -Kıpkırmızı olmuşsun.
Ryo birkaç gün gelmeyecek, değil mi?
MAÇA GİDİYORUM. -RYO
-Birkaç gün mü? -Sanırım pazar gelecek.
-Doğru. -Gerçekten mi? Ne kadar uzun kalıyor.
Ben bugün mesaj attım.
Ne dedin?
"Bugün gelmiyor musun?" dedim.
O da "Yarın da yokum." dedi.
Demin Kai ile şunu konuşuyorduk.
Ben sevgiye açım.
Daha önce kimse beni gerçekten sevmedi.
-Ailen bile mi? -Sanırım hayır.
Seni hiç kimse sevmemişken senin de birini sevmen çok zor oluyor.
Yanılıyorsun. Esas kendini sevmezsen başkasını sevemezsin.
Bunun tersi de doğru ama.
Sevilmenin nasıl bir şey olduğunu bilmeden
başkasını nasıl seveceğini bilemezsin.
Hiç sevgi görmezsen sevemezsin yani, öyle mi?
-Tabii ki öyle. -Değil işte.
-Öyle. -Hayır, değil.
-Çünkü... -Sen ters düşünüyorsun.
Sevgiyi önce kendi içinde bulman lazım.
-Bu mümkün değil. -Neden?
Mesela ailen...
Ancak onlar sana sevgi gösterdiğinde bunun ne olduğunu öğrenirsin.
Sonra sen de başkalarına gösterirsin.
Bu doğru değil. Ya ailen olmadan büyürsen ne oluyor?
İnsan sevgiyi hiç görmeden nasıl anlayabilir ki?
Önce kendini beslemeye odaklanman lazım.
Tamam, bu güzel bir teori.
Teori değil, tecrübelerime dayanarak söylüyorum.
Karakterin, kişiliğin, büyük ölçüde ailenin ve çevrenin
sana olan
davranışlarıyla şekillenir.
Kısmen haklısın.
Ama bu bakış açısıyla
sürekli olarak başkalarının insafına kalmış oluyorsun.
Hayatını kontrol etmeyi bırakmış oluyorsun.
Söylediğine katılmıyorum.
Ben hayatımı başkasının kararına göre yaşamak istemem.
Kendi kararımı kendim alırım.
Başkalarının beklediği şekilde yaşamak zorunda değilim.
İdeal olan bu tabii.
-Sadece ideal olan değil... -Ama sevilmeyi hiç tatmamışsam
sevgimi nasıl göstereceğimi nereden bileceğim?
Böyle düşünürsen kendine acımaya ve bahaneler üretmeye devam edersin,
hatalıyken bile.
Mağdur zihniyetini kabullenirsen
kendin için bahaneler üretmen ve büyüme fırsatlarını tepmen kolaylaşır.
O döngüye bir kez girersen çıkamazsın.
Ama bir noktada hepimizin büyümesi gerekiyor.
Hayatında aldığın her karardan sorumlusun.
İyiyi de seçsen, kötüyü de seçsen bu senin sorumluluğunda.
Böyle düşününce insanın yükü hafifliyor.
Öyle değil mi? Başkalarını suçlamak yerine.
Senin hayatını başka biri düzeltemez.
Birinin seni sevmesi için daha ne kadar bekleyeceksin?
-Bunu kendin yaratman lazım. -İdeal olan bu.
Hayır, var olan tek yol bu.
Başkalarını değiştiremezsin.
Sevdiğin birini bulsan bile
onlar aynı şekilde hissetmediğinde yapabileceğin hiçbir şey yok.
Öyle tabii.
Değil mi? O zaman kaderini birinin seni sevip sevmemesine bırakmış oluyorsun.
Ben bunu istemezdim.
O yüzden cesur davranmamız
ve sevgiyi önce kendi içimizde bulmak için harekete geçmemiz gerek.
Başka ne yapabiliriz ki?
Sonsuza dek bekleyecek misin?
-Hayatın boşa geçmiş olmaz mı? -Evet.
Sevilmeyi beklemek ve bu olmayınca üzülmek kötü bir şey.
O yüzden bak...
Sen iyi bir insansın, dirayetli olduğunu da biliyorum.
O yüzden lütfen, kendinden böyle hüzünle bahsetme.
"Hiç sevilmediğim için sevmeyi bilmiyorum." ne demek?
Tabii ki biliyorsun.
Uyanır uyanmaz gelip bütün bulaşıkları yıkıyorsun.
Bu sevgi dolu bir hareket değil mi?
İnsanlara nezaket gösterebiliyorsun sen.
O yüzden yalan söyleme.
Sevmeyi bilmediğini söyleme.
Biliyorsun. Çok da güzel öğrenmişsin.
Böyle kurbanı oynamak hiç hoş bir şey değil.
Bu evde olmak onun gibi biri için mükemmel bir fırsat.
-Şahane bir sohbetti bu. -Tupas çok şanslı.
Herkes böyle sabırlı davranamazdı ona.
Vivi'nin, "Bu yaptıkların sevgi dolu şeyler."
demesi çok hoşuma gitti.
-Harikaydı. -Ne kadar nazik kız.
-Vivi tam bir rock yıldızı. -Harika tavsiyeler veriyor.
Öyle yarım ağızla da değil, gerçekten insana güven aşılıyor.
"Sen zaten biliyorsun."
Kahretsin, Rusya yenilmez bir güç.
-Yenilmez Rusya. -Çok etkilendim.
Hana, rakibin çok güçlü.
Ryo o hareketi yaparken... Ne diyordu?
"Ponzu" dedi. Ama bu kadarcık bir şey bile âşıksan eğlenceli oluyor.
-Aşk bu demek zaten. -Çok doğru.
-Haklısın. -Değil mi?
Ben de sevdiğim birinin fotoğraflarına, videolarına tüm gün bakabilirim.
Ya da mesajlarını tekrar tekrar okuyabilirim.
LINE mesajlarına bakar dururum.
-Bu bile o kadar heyecanlı oluyor ki. -Çok saçma, değil mi?
Vivi'nin Hana'ya
"Bilemezsin. Belki de sana deli oluyordur." demesi peki?
-Bu çok acımasız bir yalan oldu. -Yani...
-İsteyerek yapmadı bence. -Kibar olmaya mı çalışıyordu?
-Vivi Ryo'nun hislerini bilmiyor. -Doğru. Çocuk bir şey demedi.
Hana'dan hoşlanma ihtimali çok küçük de olsa var
ama Vivi "çok küçük" demeyi unuttu.
-Ama Hana'nın tavrı çok güzel. -Bence de.
-Dayanıklıymış. -Şu an çok zor durumda.
Kız resmen felaket üstüne felaket yaşıyor.
Hana'nın yerinde ben olsam teslim bayrağını çekerdim.
Ama son bölümde izlediğimiz oyun odası sohbetine bakılırsa
kendi hisleri için doğru olanı yapmaya odaklanacak.
Ayrıca Vivi kendini kötü hissedip
Ryo ile ilgili bir şey söylememeye çalışsa bu da Hana'ya kendini kötü hissettirirdi.
-Evet, hoşuna gitmezdi. -Doğru.
Sanırım böylesi daha iyi oldu.
Ryo ve Vivi'nin arasındaki gibi bir tutku görmeyeli
-epey olmuştu. -İşler kızışıyor.
Olacakları görmek için sabırsızlanıyorum.
Bence yakında çıkmaya başlarlar.
-Bence de. -Olabilir.
-Kamerada da çok güzel görünüyorlar. -Katılıyorum.
Onları daha çok görmek istiyorum.
-Öpüşme sahnesi istiyorum. -Ben de.
Haydi!
Bence bunu Vivi yapacak. Sabrı taşınca.
-Umarım. -Sabırsızlanıyorum.
Ama Tupas'ta da
-işler enteresan bir hâl alıyor. -Tupas...
Terrace House tarihinde
-Bu bir ilk. -onun gibi kimseyi görmemiştik.
-Tupas sevgi konusunda çok tuhaf. -Kesinlikle.
Çok tuhaf ve çekingen.
-Ama hâlâ karakterini çözemiyorum. -Ben de.
Bence bir şeyler saklıyor.
Bu sarhoşluk vakası, içinde kopan fırtınaları gösteriyor gibi.
Önümüzdeki günler için bu önemli bir ipucu.
-Haklısın. -Merakla bekliyorum.
Alkole zaafı olabilir.
Bence içme konusunda da sorunlar yaşanacak.
Onu içmeye teşvik etmemeye dikkat etmeleri lazım.
Hayır, bence alkole boğmaları lazım.
-O daha ilginç olur. -Herhâlde.
-Evet. -Ona biraz Honeyberry Sour gönderelim.
-Koca bir kasa. -Evet.
ÖĞLEDEN SONRA 2.00
-Merhaba. -Selam.
Ev işlerini mi hallediyorsun?
-Teşekkür ederiz. -Ne demek.
Ben de yardım edebilir miyim?
-Ne yapıyorsun? -Yardım mı etmek istiyorsun?
Çöpleri toparlayabilir misin?
-Çöpü çıkarır mısın? -Tabii.
Dolap da çok dolmuş gibi.
-Evet, hepimiz bir şeyler alıyoruz. -Değil mi?
Geçen gün bir filme gitmek istediğini
söylemiştin ya?
-Evet, Yesterday. -Evet, o.
Ne zaman boşsun?
-Çoğu zaman. -Öyle mi?
Evet.
Dün söyleyecektim sana.
Yoğurt aldım.
Teşekkür ederim, niye ki?
Pek iyi hissetmiyordun.
Teşekkür ederim.
-Akşamdan kalmalığa iyi geliyormuş. -Yoğurt mu?
Öyleymiş. Google öyle diyor.
-Al lütfen. -Teşekkür ederim.
-Sence randevu ne demek? -Şey...
Ben biriyle gerçekten ilgilenmesem
onunla vakit geçirmek içimden gelmez
ve onu bir yere davet etmek istemem diye düşünüyorum.
-Mantıklı. -Evet.
Seninle çok ilgilendiğimden eminim.
-Ne diyebileceğimi bilemiyorum. -Ben de bilemezdim.
Beni bir yerlere davet ettiğin için
benimle ilgilenip ilgilenmediğini merak ediyordum ben de.
Bence kesinlikle seninle ilgileniyorum.
"Bence" değil. Öyle.
O yüzden seninle daha fazla yemeğe çıkmak,
daha fazla vakit geçirmek istiyorum.
Benim hislerim böyle.
Ben de öyle ve bu yüzden evde kendimi gergin hissediyorum.
Bu tür şeyleri her gün duymuyorum sonuçta.
Çok utangaç hissediyorum.
Ama ben de seninle daha çok vakit geçirmek isterim.
Çekeceğini düşünmemiştim.
Niye çekmeyeyim?
Bunları bir yere asalım.
-Beğendim. -Efendim?
-Çok güzel çıkmış. -Öyle mi?
Sinemaya ne zaman gidelim?
Ne zaman boşsun?
Ben her an gidebilirim aslında.
Perşembe olur mu?
Perşembe mi? Akşamına planım var ama öncesinde boşum.
Filmden sonra da yemeğe gideriz diye düşünmüştüm
ama planın varsa...
Planımı değiştireyim o zaman.
-Hayır, gerek yok. -Önemli değil, zor olmaz.
Ayın yedisi olan perşembe ise planımı değiştirebilirim.
-Yedisi o zaman. -Bu bir randevu mu?
-Ben çok isterim. -O zaman takvimime aldım.
O günü iple çekiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu